महान् नारी बनाउने उद्देश्य मेरो
न्यानो प्रिति सहकार्य गर्ने अनि सारथी
आन्दको सागरमा डुबुल्की मार्दै दिवाःस्वप्न देख्दै
सपनाको महलमा एक कुनाबाट
अर्को कुना नाच्ने र राजघरान बनाउने ।
तर धिकार भयो सृष्टि गर्नुको तात्पर्य
चकनाचुर भयो ती सम्पूर्ण अभिलाषा
आँखै अगाडि नरपिचास हरुले उदाङ्ग पारि
रगतको भल बगाई प्राण चुडेको देख्दा
म आमाको मन उसको पीडा र चित्कार सुन्दा
उसको अस्मिता लुटिदा, शरिरबाट प्राण फुत्किएको देख्दा
म मरे तुल्य भएर बेहोस हुन्छु ।
लामो अन्तरालपछि ब्युझन्छु अनि आँखा पिर्लिक्क खुल्छ
फेरि अर्को नरपिचासले चिलले चल्ला ग्याँचेको जस्तै
क्षणिक मजा र आन्दको लागि अर्को
छोरीको बलत्कार र हत्या भएको देख्दा फेरि ऐठन अनि बेहोस् हुन्छु ।
सधियौ देखि चलिरहेछ, निरन्तर आज सम्म र अनन्त सम्म
के मेरो भाग्यमा खुसि नलेखिएर हो ?
के सृष्टि गर्नुको उद्देश्य यहि नै हो ?
होइन म गलत छु,
यो त राक्षसी प्रवृत्तिको पराकाष्ठा हो,
यो त दानबको दादागिरी हो,
फेरि त्यहि अपराधी छाति फुलाएर अर्को सिकार खाउला भनी
टुलमुलाएको देख्दा म दिन दिनै मरिरहेको छु, मरिरहेछु।
लाग्छ त्यसलाई कोपरुम्, चिथरुम् र झुन्ड्याएर मारुम
तर म विवस छु, टुलुटुलु हेर्न
किनकि म कानुन भन्दा माथि छैन,
म यसैगरि मरिरहेको छु, मरिरहेछु ।
दिपक सापकोटा
धादिङ
